"Körfezdeki dalgın suya bir bak" Can Yücel'in bir şiirinden esinlenerek geldi aklıma... 1995 yılından beri yazları beni misafir eden Kocaeli Karamürsel'e bağlı şirin küçük balıkçı köyümüz Ereğli... İsimdaşları gibi çok meşhur değil . Ne Karadeniz ne Marmara ne de Konya Ereğli gibi. Bu da işimize gelmiyor değil tabiki sessiz sakin ve dingin... Evimin önünden senelerce baktığım ve derinliklerinde neler olduğunu düşündüğüm bu deniz, 2005 yılında dalış eğitimlerime Kocaeli Üniversitesi Sualtı Topluluğu (KOÜSAT) ile başladıktan sonra biraz daha merak uyandırır hale geldi.... Fakat Ereğli'nin su altı ile tanışmam ne yazık ki 2010 yılına kadar hep ama hep ertelendi... Bu güzellikleri o yeşil su da görebileceğimi söyleseler idi tanışma faslımız bu kadar uzun sürmezdi tabii. Bu fotoğraf Körfezdeki Dalgın Suyun sizlerle paylaştığım ilk kareler...
Körfezin soğuk ve yeşil sularında tam da bir dalışın sonuna gelmişken dalış eşim Şafak Kaya gösterdi bu güzelliği bana. Bir tahtanın ucuna kuyruğunu dolamış karnındaki mukaddes yükünü boşaltmayı bekliyordu belli ki... Hani bu dalışın tarihi de önemli idi 11 sene önce verdikleimi bir gün sizden geri almamı engelleyemezsiniz dedi doğa ve hınçla titredi 45 saniye boyunca. Biz o titremenin verdiği mesajları anladık mı ?
Sanmıyorum...
Bahardan kalma güzel bir gün, sanki Kasım ayında değil Mayıstayız... Uzun bayram tatilinde sağa sola kaçamayan bizler ( Murat Erdoğan yani ÇOKO, Çağatay Gülay ÇATİ ve ben) kendimizi Ereğli’de bulduk yine… Nerede ise bir aydır dalış yapmamışız özlemişiz. Aslında bu dalışın özel bir yanı daha var Çati ve Çoko yeni aldıkları Sea&Sea YS 60 flaşı deneyecekler ben de yeni aldığım Epoque Makro Lensi. Bu dalış güzel olacak içimizde öyle bir his var…
Ama aksiliklerle başlıyor akşam. Tüplerimizi doldurmak üzere Şafakların garajda alıyoruz soluğu ama kompresörümüz bizimle oyun oynuyor bir parçasında problem var. Aklımıza hemen Karamürsel’deki dalış okulu geliyor KARSAD… Soluğu Karamürsel’de alıyoruz. Tüplerimiz dolarken güzel bir sohbete koyuluyoruz… Saat 23 tüplerimiz dolu olarak dönüyoruz Ereğli’ye… Ama bu kompresörün çalışması lazım Ereğli’nin nöbetçi tornacısı Taner Abi kompresörün bize oynadığı oyunu sonlandırıyor…
Cumartesi sabah mükemmel bir hava ve dümdüz bir denize uyanıyoruz ve atıyoruz kendimizi denize… Kıyıda bize yardım eden sevgili buddyim Şafak ve Ereğlinin çiçeği burnunda sakini Nur var… Şafak tüm sinirini klimanın motorunu tekmeleyerek çıkarmaya çalıştığından bugünlük bize katılamıyor… 
